IPHIZ - Święto 19-lecia IPHIZ

close

Statystyka

OS: Linux g
PHP: 5.2.11
MySQL: 4.1.21
Time: 03:27
Caching: Disabled
GZIP: Disabled
Members: 4
News: 75
Web Links: 0

Top Panel

Foreign Investors Chamber of Industry and Commerce

pi�tek, 10 wrzesie� 2010

Święto 19-lecia IPHIZ

_CMN_PDF_ALT

Print

_CMN_EMAIL_ALT

Written by Biuro
�roda, 25 czerwiec 2008
Sorry, no translation yet ! Z życia Izby Biznes Integruje Spotkanie IP-HIZ z politykami „PRZYJAZNE PAŃSTWO": JAK JEST, JAK NIE BĘDZIE 19 czerwca, w 19 rocznicę powstania IP-HIZ, w Domu Polonii w Warszawie odbyło się spotkanie środowiskowe Izby z gośćmi ze świata polityki: Pawłem Poncyliuszem i Markiem Wikińskim, wiceprzewodniczącymi Sejmowej Komisji Nadzwyczajnej „Przyjazne Państwo" do spraw związanych z ograniczaniem biurokracji (tak brzmi jej pełna nazwa; NPP w skrócie) Pawłem Poncyliuszem i Markiem Wikińskim oraz Rafałem Baniakiem, wiceministrem z resortu gospodarki. Obecni byli również, serdecznie witani, honorowi członkowie IP-HIZ: Bożena Markowska, Hanna Lewandowska i Sobiesław Zasada. Pan Sobiesław przybył z małżonką oraz... znakomitymi winami, których jest importerem i które postawił do dyspozycji uczestników spotkania, podczas jego drugiej części w ogrodach Domu Polonii. Przybyłych członków Izby oraz jej gości powitał prezes Zdzisław Jagodziński, przypominając o mijającej właśnie (już!) dziewiętnastej rocznicy powstania IP-HIZ, najstarszej pozarządowej organizacji samorządu gospodarczego, powołanej 19 czerwca 1989 roku przez zagranicznych przedsiębiorców polskiego pochodzenia. - Dziś pragniemy - powiedział prezes - w przyjaznej atmosferze porozmawiać o działalności komisji, która podjęła walkę z biurokracją, oraz o problemach gospodarczych kraju, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki inwestycji i inwestorów. Jako pierwszy głoś zabrał wiceminister Baniak, odpowiedzialny w resorcie gospodarki m.in. za inwestycje. Dziękując za zaproszenie podkreślił, że Izba Przemysłowo-Handlowa Inwestorów Zagranicznych towarzyszy polskim przemianom gospodarczym od samego początku. Przedstawicieli Izby poznał zwłaszcza z wystąpień i działań podejmowanych w ramach Rady Przedsiębiorczości w latach 2003-2005, gdy to ciało potrafiło jeszcze mówić jednym głosem w ważnych sprawach, niezależnie od politycznych lub innych sympatii. Wystąpienia IP-HIZ min. Baniak ocenił jako poważne, sprzyjające istotnym przedsięwzięciom modernizacyjnym polskiej gospodarki. Następnie mówca dotknął dosyć bolesnej kwestii z dziedziny wielkich inwestycji. Chodzi o koncern Daimler-Benz, wcześniej bardzo zaangażowany w rozmowy z polskim rządem (choć i z rumuńskim), który to koncern ogłosił, że fabrykę małych Mercedesów wybuduje jednak nie w Polsce, lecz w Kecskemet na Węgrzech. Wiceminister Baniak powiedział, że strona polska zrobiła wszystko, co w jej mocy, by przyciągnąć tę inwestycję. Więcej nawet niż kiedykolwiek w podobnej sytuacji. Chodziło i o grunt (obszar, preferencyjne ceny zakupu ziemi), i o przyznanie wysokiego wsparcia finansowego, i o ulgi podatkowe, i o infrastrukturę. Potencjalny inwestor był na bieżąco informowany o wszelkich bonusach, odbywały się też, oczywiście, spotkania z zarządem Daimlera-Benza. W końcu jednak inwestor najwidoczniej policzył po swojemu i podziękował, wszelako nie pozostawiając strony polskiej bez wyjaśnień. Jak dalej poinformował zabranych mówca: niemiecki koncern wystraszył się skokowego wzrostu płac w Polsce w ostatnim okresie. Zwyciężyła czysta ekonomia. Węgierskie korzenie Daimlera-Benza? Zdaniem Rafała Baniaka, istnieją jednak kolejne szanse w pechowej ostatnio dla Polski branży motoryzacyjnej, PAIIZ obsługuje właśnie 31 projektów, w tym 11 z Japonii, 7 z Niemiec, 5 z Korei, 3 z USA oraz po jednym z Francji i Wlk. Brytanii, o łącznej wartości ponad 680 mln euro. Jeśli natomiast spojrzeć na ubiegły rok, to Polska zdobyła najwięcej inwestycji w tym regionie Europy (za 13 mld euro), wyprzedzając Bułgarię i Czechy (po 6 mld euro) oraz Węgry (4 mld euro). Nie jesteśmy jednak najlepsi pod względem zainwestowanych z zagranicy kapitałów na głowę ludności - przyznał gość IP-HIZ. I kontynuował: strona polska nadal będzie zachęcała inwestorów zagranicznych do tworzenia przedsiębiorstw bądź ich filii w Polsce. Między innymi, na wsparcie finansowe przewidziano w najbliższym czasie łącznie 1 miliard euro dla tych firm, których inwestycje przyniosą co najmniej 500 nowych miejsc pracy każda. Będą też utrzymywane i rozszerzane obszarowo Specjalne Strefy Ekonomiczne, przy czym przewiduje się przedłużanie umów z biznesem do 2020 lub nawet 2025 roku, by zapewnić przedsiębiorcom odpowiedni „oddech". Najwięcej w strefach (18 proc., 8 mld zł) inwestują Niemcy - poinformował zebranych wiceminister Baniak. W tym miejscu głos zabrał wiceprzewodniczący rady IP-HIZ Franciszek Gaik, który zadał gościowi zaskakujące pytanie: czy na wybór Kecskemet jako kolejnego miejsca produkcji Mercedesów nie wpłynęły przypadkiem węgierskie korzenie prezesa tej firmy, o czym nie wszyscy wiedzieli? Czy w ramach kompleksowej oceny i poznawania partnera nie warto także zwracać uwagi i na takie szczegóły, które wbrew pozorom mogą odgrywać bynajmniej nie drugo- czy trzeciorzędną rolę? Fot: wiceminister Rafał Baniak i Franciszek Gaik Rafał Baniak odpowiedział, że od początku na celowniku Daimlera-Benza znajdowały się Polska i Rumunia. Węgry pojawiły się dość niespodziewanie i właściwie w ostatniej chwili. Ale czy z przyczyn pozaekonomicznych...? Na zakończenie gość zadeklarował chęć współpracy z naszą Izbą jako ważną organizacją-reprezentantem biznesu, na co podobną deklaracją w imieniu IP-HIZ odpowiedział prezes Jagodziński. Kolędowanie Kolejnym mówcą był poseł Marek Wikiński. Dziękując za zaproszenie w imieniu własnym i (nieco spóźnionego) posła Pawła Poncyliusza powiedział, że ma wobec Izby osobisty dług wdzięczności. Otóż gdy w początkach lat dziewięćdziesiątych pisał pracę magisterską na temat związany z inwestycjami zagranicznymi, zwrócił się o stosowane materiały do IP-HIZ, gdzie bardzo szybko uzyskał pomoc. I za to teraz nisko się kłania i raz jeszcze dziękuje. Następnie poseł przeszedł do omawiania owoców pracy komisji „Przyjazne Państwo". Miał przy tym, jak podkreślił, do wyboru alternatywę: mówić albo „na okrągło", oficjalnie, albo szczerze aż do bólu. Wybierając za aprobatą sali ten drugi wariant, rozpoczął od stwierdzenia, że jako Polak, jako Fot.: Przemawia Marek Wikiński, v-ce prewodniczący sejmowej komisji "Przyjazne Państwo" obywatel i jako parlamentarzysta generalnie czuje się zawiedziony. Był bowiem przekonany, że przejmując władzę w Polsce, Platforma Obywatelska miała pełne szuflady projektów ważnych ustaw, a tymczasem okazało się, że nie jest przygotowana do rządzenia. Trwa jakieś dziwne kolędowanie między PO i rządem a niektórymi organizacjami biznesu, szukającymi poklasku, między Zbigniewem Chlebowskim a Januszem Palikotem. Przedstawia się rzekomo nowe projekty, podczas gdy są to te same, które tylko w ciągu jednego dnia potrafią zmienić obwolutę. Mówca podał też w wątpliwość lojalność sekretarza stanu Adama Szejnfelda wobec wicepremiera Waldemara Pawlaka, choć przykładów na tę okoliczność jednak nie przytoczył. Komisja NPP - przyznał M. Wikiński - i jej przewodniczący Janusz Palikot ma ambitne plany, ale na razie owoce nie dojrzały na tyle, by można je było zerwać. Niemniej jednak - jak wynikało z dalszej części wystąpienia posła - Komisja podjęła liczne inicjatywy ustawodawcze, zgłaszając m.in. 35 projektów z różnych dziedzin życia społecznego i gospodarczego, do odpowiednich komisji bądź na posiedzenia Sejmu i kierując 101 różnego rodzaju projektów do Biura Analiz Sejmu w celu uzyskania opinii. Fot.: od lewej - Franiciszek Gaik Sobiesław Zasada Mówca zwrócił zarazem uwagę na charakterystyczny fakt. W Sejmie istnieje kilkanaście merytorycznych komisji, ale powstanie NPP uaktywniło osoby, firmy, organizacje, instytucje do pisania nie gdzie indziej, jak właśnie pod jej adres. Listów, wniosków i pomysłów napływają tysiące; zdawałoby się, że to bardzo dobrze. Niestety, takie wrażenie można odnieść tylko na pierwszy rzut oka. Na drugi bowiem wyraźnie widać, że owe propozycje to w ogromnej większości odmiany indywidualnych skarg, które powinny być załatwiane w trybie sądowym lub administracyjnym albo też - i to jest druga grupa korespondencji - przedsięwzięcia typowo lobbystyczne, dzięki którym zainteresowani chcieliby przeforsować korzystne dla siebie rozwiązania jednostkowe pod płaszczykiem dobra ogólnego. Słowem: upiec własną pieczeń, korzystając ze społecznego zainteresowania i oczekiwań wobec NPP. Następnie zabrał ponownie głos Franciszek Gaik (IP-HIZ), przypominając inicjatywę naszej Izby znaną pod nazwą „Biznes Integruje" (nie przypominamy jej tutaj, ponieważ jest stale obecna na łamach Inwestora Zagranicznego), w tym podjęte przez Izbę badania tzw. klimatu inwestycyjnego. Dyskutant krótko zderzył swoje wrażenia płynące z niedawnego spotkania w komisji NPP, z faktami zza wschodniej granicy, a konkretnie Ukrainy, które były przedmiotem obrad. Mówiąc obrazowo - podkreślił - w ciągu jednego dnia konsul Rzeczypospolitej zdążył wydać zaledwie pięć wiz do Polski a w tym czasie wielu obywateli Ukrainy musiało zapłacić po 200 euro każdy, aby tylko wskoczyć do kolejki po wizę do Polski. Schengen to z jednej strony duża sprawa, ale z drugiej, właśnie tej wschodniej, mnożą się obawy eksporterów z Polski, którzy zawarli kontrakty idące w tysiące ton - czy zdążą przewieźć swoje warzywa, owoce itp. artykuły, zanim się zepsują? Zdaniem dyskutanta, czasy wielkiej korupcji, oszustw, odchodzą w przeszłość, powstają natomiast nowe zagrożenia i bariery, którymi kolejne parlamenty i rządy nie umieją zaradzić. Następnie Fr. Gaik przypomniał - nie po raz pierwszy zresztą - że najlepszą ustawą dotyczącą swobody działalności gospodarczej w Polsce była tzw. ustawa Rakowskiego z końca lat osiemdziesiątych. Wyznaczając bowiem ogólne ramy działalności gospodarczej i skreślając przepisy z nią sprzeczne - uznawała za dozwolone wszystko co nie jest zabronione. Komisja „Przyjazne Państwo" chce natomiast te sprawy załatwiać krok po kroczku. To nie ma większego sensu - stwierdził mówca, potrzebny jest bowiem jeden potężny akt prawny, znoszący wszystkie dotychczasowe, sprzeczne z nim, a nie setki małych nowelizacji rozrzuconych po setkach ustaw. Marek Wikiński, zabierając ponownie głos przyznał poprzednikowi rację, potwierdzając, że pod polskimi konsulatami dzieją się dantejskie sceny i brakuje instrumentów ułatwiających gospodarczą - w tym w sensie siły roboczej - współpracę Polski z państwami tzw. Wschodniej Ściany. Przyznał też, iż nie było liberalniejszej ustawy dla przedsiębiorczości niż ta Rakowskiego. W związku z pomysłami na nową, lepszą niż obecna ustawą, w NPP panuje huśtawka nastrojów i pomysłów - zdradził tajemnice kuchni, wierny konwencji prawdomówności swego wystąpienia przyjętej na wstępie. Jedni (za tym jest J. Palikot) uważają, że obecną ustawę należy w całości uchylić i stworzyć nową, inni że obowiązującą trzeba obudować całym pakietem rozwiązań wykonawczych. Zdaniem posła Wikińskiego, nie ma jasnej, spójnej koncepcji ustawodawstwa gospodarczego, podobnie jak nie ma jasnej, spójnej (i wspólnej) koncepcji funkcjonowania całego państwa. Na zakończenie swego wystąpienia mówca życzył członkom Izby „rozwoju firm, które reprezentują i którymi kierują". Przytoczył również fragment felietonu z czerwcowego numeru Inwestora Zagranicznego (s. 2), który piętnował powody nieobecności zaproszonych na spotkanie do Izby 19 czerwca 2006 r. przedstawicieli ówczesnej koalicji rządzącej (PiS, Samoobrona, LPR). Poseł zapewnił, że w żadnym razie nie będzie się od takich spotkań odżegnywał. Więcej - w odróżnieniu od tamtych polityków oczekuje zaproszeń, a już zwłaszcza na przyszłoroczny jubileusz XX-lecia Izby, za co będzie wdzięczny. *Wielkie apetyty versus* minister finansów Kolejnym dyskutantem był członek Prezydium Rady IP-HIZ, Wiesław Dąbrowski. Przypominając rezultaty badań powadzonych przez Izbę w ramach projektu „Biznes Integruje", którego jest jednym z twórców, podważył pokutujący mit o świetnie wykształconej i gotowej skutecznie podjąć wszelkie wyzwania kadrze pracowników w Polsce. Także uogólnienie, że takowej kadry u nas nie ma, byłoby jego zdaniem krzywdzące, tym niemniej jeśli się pojawia, to głównie dlatego, że jest ona starannie i zwykle długo dokształcana za granicą. Z napływających do Izby ankiet wynikało, że dla inwestorów najistotniejsza jest infrastruktura (zwłaszcza drogowa, a dalej kolejowa), na drugim miejscu wymieniano jakość kadry pracowniczej, a na trzecim - życzliwość władz, czy to państwowych, czy to samorządowych, wobec przedsiębiorców. Ciekawe - kontynuował W. Dąbrowski - że wśród niemieckich biznesmenów oczekiwania w stosunku do kadr oraz infrastruktury są podobne. Nikt natomiast nie podnosi kwestii życzliwości wyższych czy niższych struktur władzy wobec inwestorów. Przyjazny stosunek wobec do nich jest od niepamiętnych czasów wpisany w etos urzędniczy i nikt nie śmie tego podważać. Państwo federalne i landy z definicji muszą być przyjazne dla przedsiębiorców. Po tych uwagach głos zabrał poseł Paweł Poncyliusz, wiceprzewodniczący komisji „Przyjazne Państwo". Rozpoczął od dwóch refleksji. Pierwsza dotyczy nadmiernego rozbudzenia apetytów, że prace komisji będą co najmniej papierkiem lakmusowym przemian, a właściwie że odmienią na lepsze oblicze rodzimej biurokracji, polityki podatkowej (której symbolem jest choćby znana sprawa piekarza z Legnicy), a nawet całej polskiej gospodarki. - Muszę te zapały i nadzieje ostudzić - powiedział wiceprzewodniczący NPP. Jego zdaniem uda się rozwiązać jedynie część problemów nękających obywateli, w tym przedsiębiorców. Bo co się dzieje? Na przykład w odniesieniu do VAT jego komisja złożyła projekt odpowiednich zmian, ale na dalsze nad nim prace nie ma zgody rządu ani premiera. Szczególną władzę ma w tym przypadku minister finansów, bez którego przychylności nic się pod tym względem dziać nie może. Poseł Poncyliusz podkreślił - i to kilkakrotnie - że w rezultacie nie ma co liczyć na zmianę lub likwidację choćby najbardziej bezsensownych przepisów wszędzie tam, gdzie w grę wchodziłyby skutki budżetowe, w sensie choćby niewielkiego obniżenia wpływów. Druga refleksja wiąże się z faktem, że „czyszczenie prawa" przypomina swego rodzaju lawinę. Ruszenie jednego kamyka-przepisu najczęściej pociągałoby za sobą zmiany w kolejnych kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu innych ustawach czy rozporządzeniach. Jest to tym trudniejsze, że również na to krzywo patrzą premier i jego rząd - powiedział Paweł Poncyliusz (który, przypomnijmy, jest posłem z ramienia opozycyjnej partii PiS). Podobnego zdania - jak poinformował poseł - jest też Roman Kluska (od pakietu swego imienia, którego to pakietu nikt nigdy jednak nie widział - przyp. red.), który radzi by nie zmieniać niczego, w przeciwnym bowiem razie trzeba by zmieniać wszystko. Komisja zapewne osiągnie większe sukcesy w dziedzinie uproszczania procesu inwestycyjnego, w tym rozsądniejszych dla zainteresowanych stron (także przedsiębiorców) przepisów dotyczących ochrony środowiska. Musi jednak wciąż pamiętać, żeby w niczym nie naruszyć interesów fiskusa i Skarbu Państwa - kolejny raz podkreślił P. Poncyliusz. Podobnie jak jeden z przedmówców poseł wyraził też zdziwienie, że choć istnieją merytoryczne komisje skądinąd dla osób prawnych i fizycznych z zewnątrz leżących odłogiem, to jedynie NPP jest zasypywana mnóstwem spraw dotyczących np. prawa pracy czy samorządów. Inna sprawa: nieszczęsne jedno okienko służące rejestracji działalności gospodarczej. Paweł Poncyliusz nie uważa tego rozwiązania za warte wynoszenia na sztandary; ile razy rejestruje się w życiu firmę, a ile razy samochód? - pytał retorycznie. Dużą satysfakcję (choć umniejszoną przez poczucie niespełnienia swego powtarzanego od lat postulatu) miał zapewne Franciszek Gaik, słuchając posła chwalącego pierwszą w Polsce ustawę o swobodzie działalności gospodarczej z końca lat 80. Paweł Poncyliusz nazwał ją wprawdzie „ustawą Wilczka" (przypomnijmy młodym przedsiębiorcom: był to minister w rządzie premiera M.F. Rakowskiego), ale wiadomo o co i o kogo chodzi. O tej ustawie gość Izby dowiedział się dopiero niedawno i nie krył zdziwienia radykalnością i przejrzystością jej postanowień, które uznał za wzorowe, ale raczej nie do powtórzenia... Następnie głos zabrał Mirosław Dziekański, który bez ogródek stwierdził, że w pracach komisji „Przyjazne Państwo" widzi przede wszystkim bicie piany. Wyraził obawę, ze jeśli tylko jedno pójdzie na lepsze, to drugie zaraz na gorsze. Władze np. obniżą CIT o 1 proc., to natychmiast wyłączą coś, z czego przedsiębiorca mógł do tej pory korzystać. Z kolei Jacek Kubica** (członek Rady IP-HIZ) nie ukrywał pesymizmu z powodu - jak się wyraził - tej ciągłej niemożności rządzących, zawężania przez nich pola zmian. Jego zdaniem do obliczania kosztów niezbędnych zmian należałoby wzorem innych państw, stosować modele matematyczne. Za niezbędny uważa również konsensus największych partii w celu podjęcia poważnych reform. Bez takiego porozumienia będziemy dreptać w miejscu. Raz jeszcze do głosu powrócił P. Poncyliusz, który stwierdził, że „nie zamierzał nikogo dołować, tylko przedstawić sytuacje taką, jaka ona jest w rzeczywistości". A skali bałaganu dowodzi np. fakt, że od lat odpowiedzialni wiceministrowie finansów, także de facto przygotowujący budżety na kolejne lata, nie potrafią powiedzieć, ile w określonym momencie mają pieniędzy w państwowej kasie. Jeśli natomiast chodzi o gruntowną reformę, to jego zdaniem twórcy musieliby wziąć pod uwagę i taką ewentualność, że w jej efekcie wszystko może się nagle rozsypać. Ważniejsza od możliwej wówczas porażki w wyborach jest odpowiedzialność za stan całego państwa. Zdzisław Jagodziński, kończąc tę część spotkania, podziękował gościom za przybycie i pełne troski wypowiedzi o stanie prac nad poprawianiem prawa, po czym zaprosił wszystkich na część drugą, już mniej oficjalną, w pięknych ogrodach Domu Polonii.
Last Updated ( czwartek, 03 lipiec 2008 )

< Prev		Next >